Architect Pascal De Beck (Pairi Daiza) realiseert met Edenya de grootste tropische serre ter wereld

De ruimtelijke indeling van Edenya is gebaseerd op specifieke zones die elk een eigen klimatologische en technische uitdaging vormen. De zes verschillende zones zijn: de berg met de waterval, het tropisch regenwoud, het droge woud, het rivierdorp, het tropische strand en de Pantanal-klif. Deze landschappen zijn onderling verbonden via een hydrografisch netwerk, waarbij de bezoeker onder andere navigeert via loopbruggen door het bladerdak of via galerijen onder het wateroppervlak.

Boomvormige kolommen

De stabiliteit van de overspanning wordt gewaarborgd door een staalconstructie die rust op boomvormige kolommen. Deze specifieke configuratie is gekozen om het aantal verticale steunpunten op het grondoppervlak te minimaliseren, waardoor een grote mate van ruimtelijke vrijheid ontstaat voor de inrichting van de biotopen. De structuur, die is voorzien van een goudkleurige afwerking, draagt een dakoppervlak van vier hectare. De kolommen vertakken zich naar boven toe om de belasting van de glasoppervlaktes gelijkmatig naar de fundering te spreiden, waarbij de stalen vertakkingen de organische lijnen van het ontwerp versterken.

Grondmontage van dakmodules

Voor de fysieke realisatie van het dak werd een methodiek toegepast waarbij technieken uit de stadionbouw en de serrebouw samenkomen. In plaats van traditionele montage op hoogte, werd er gewerkt met geprefabriceerde modules van 2.500 m². Deze secties werden op het vloerniveau volledig geassembleerd en vervolgens op ongeveer tien minuten tijd naar een hoogte van 20 meter gehesen. Door deze aanpak konden de verschillende bouwfases parallel verlopen en kon er grotendeels onafhankelijk van het weer worden gewerkt, wat een efficiënte inzet van mensen en middelen mogelijk maakte.

Thermische modulatie

Het thermische beheer van het volume is gebaseerd op een systeem dat volledig in de draagstructuur is geïntegreerd. De klimaatbeheersing werkt met thermische modulatie om een minimumtemperatuur van 18°C te verzekeren in alle zones van de serre. Voor de natuurlijke ventilatie en de afvoer van warmteoverschotten zijn in het dakvlak luiken van zeven bij zes meter voorzien. Dit wordt aangevuld met vernevelingsinstallaties en luchtcirculatiesystemen die direct in de aluminium elementen zijn verwerkt om de luchtvochtigheid per biotoop specifiek te regelen.

Energievoorziening en watermanagement

De huidige energiebehoefte van Edenya wordt volledig gedekt door de aanwezige fotovoltaïsche carports, waarbij geothermie in de toekomst als ondersteunend systeem zal dienen. Wat betreft de dakopbouw zijn er geïsoleerde goten geplaatst met een breedte van 1,20 meter. Het project omvat een systeem van regenwaterrecuperatie waarbij opgevangen neerslag na filtering wordt hergebruikt voor de irrigatie van de vegetatie. Dat alles zorgt ervoor dat het niet alleen de grootste tropische serre ter wereld is, maar dat die ook zo duurzaam mogelijk kan functioneren.

Lichttransmissie en beglazing

De beglazing van Edenya bestaat uit cradle-to-cradle gecertificeerd isolerend veiligheidsglas dat specifiek is geselecteerd voor de regulatie van UV-straling. De beglazing moet die straling voldoende filteren om schade aan de fauna en flora te voorkomen. In de maritieme werelden, waaronder de Shark Cove, worden transparante elementen aangebracht door acrylpanelen die bestand zijn tegen de hydrostatische druk. Terwijl het glas en acryl de zichtlijnen openhouden, zijn zo veel mogelijk installaties aan het zicht onttrokken door deze te integreren in bestaande structuren. Meer dan 150 energie- en watermeters sturen continu de efficiëntie van de site aan.

Biologische rijping

Ondertussen fungeert de serre al grotendeels als een operationeel ecosysteem, maar de vegetatie bevindt zich nog in een fase van biologische rijping. De komende jaren zal de beplanting zich verder ontwikkelen in de hoogte om het enorme volume van de serre te vullen, waarbij de kruinlaag van de bomen de beoogde dichtheid onder de glasstructuur moet bereiken. Terwijl de bezoekers de werelden via de loopbruggen verkennen, blijven de technische systemen onder constante monitoring om de klimatologische balans te bewaken. Hiermee markeert de opening niet het eindpunt, maar het startpunt van een proces waarbij de architectuur van Pascal De Beck de stabiele schil vormt voor een groeiende tropische omgeving.