DOCUMENTAIRE. The Castle (Virginia Nardelli, Stefano La Rosa & Danny Biancardi, 2025)
The Castle (2025) is een Italiaanse documentaire van Virginia Nardelli, Stefano La Rosa en Danny Biancardi die de verbeeldingswereld volgt van drie elfjarige kinderen in de buitenwijk Danisinni in Palermo. Angelo, Mery en Rosy eigenen zich de ruïnes van een verlaten kinderdagverblijf toe en bouwen er, met wat ze vinden, hun eigen ‘kasteel’. De filmmakers plaatsen hun camera consequent op ooghoogte, waardoor het verhaal zich ontvouwt vanuit het perspectief van de kinderen zelf. Wat begint als spel, groeit zo uit tot een intiem portret van hoe fantasie en ruimte onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.
Binnen de vervallen muren maken de kinderen schoon, richten ze kamers in en spelen ze huisje, terwijl gesprekken ontstaan over hun thuissituatie, angsten en verwachtingen. Het kasteel wordt een veilige cocon, afgescheiden van de chaos van de straat, waar ze elkaar aansporen om niet dezelfde fouten te maken als hun ouders. De film toont hoe spel hier geen vlucht is, maar een manier om orde, betekenis en toekomstdenken te ontwikkelen. Architectuur verschijnt niet als ontworpen object, maar als een proces: een plek krijgt waarde door gebruik, zorg en gedeelde verbeelding.
Spel als bouwsteen van ruimte
Vanuit architecturaal perspectief legt The Castle scherp bloot hoe zelfs verwaarloosde gebouwen een cruciale sociale rol kunnen spelen. De ruïne fungeert als informele architectuur: onveilig en onaf, maar tegelijk open genoeg om toe-eigening mogelijk te maken. Door het spel van de kinderen wordt de ruimte geherdefinieerd en tijdelijk ‘herbouwd’, grotendeels los van volwassen sturing of formele planning. De film nodigt zo uit tot reflectie over stedelijke restplekken, over het belang van veilige, toegankelijke ruimtes, en over hoe architectuur – zelfs in haar afwezigheid – de voorwaarden kan scheppen voor hoop, veerkracht en een zelfbedachte toekomst.