Doorzoek volledige site
30 april 2013

Genomineerden Staalbouwwedstrijd 2012: Voetgangers- en fietsersbrug, Metz (Fr)

Op de staalbouwdag eind november reikte een ervaren vakjury de Staalbouwprijzen voor 2012 uit. In deze vervolgreeks toont Architectura u de bekroonde en genomineerde projecten. Vandaag is de derde genomineerde van categorie E, “Internationale projecten", aan de beurt: de voetgangers- en fietsersbrug over de Seille in Metz.
Op de staalbouwdag eind november reikte een ervaren vakjury de Staalbouwprijzen voor 2012 uit. In deze vervolgreeks toont Architectura u de bekroonde en genomineerde projecten. Vandaag is de derde genomineerde van categorie E, “Internationale projecten", aan de beurt: de voetgangers- en fietsersbrug over de Seille in Metz.



Foto: Joos Louage (Anmeco)


De fietsers- en voetgangersbrug over de Seille in Metz verbindt voortaan de wijk Queuleu met het stadscentrum. Deze brug, van de hand van de Franse architecte Brigit de Kosmi, werd ontworpen als een wieg van staal. De brug bestaat uit twee delen. De eigenlijke passerelle van 64m met een variërende breedte van 8,4m tot 8,7m, een hoogte van 6,8m tot 7,5m en een gewicht van 100 ton. De aanbruggen meten respectievelijk 16,85m en 24,45m lang en hebben een breedte van 2,08m. De passerelle is opgebouwd uit een reeks U-vormige dwarsdragers die met elkaar verbonden zijn door een onderspannen net van elkaar snijdende diagonalen. Het net maakt evenwicht met een kokervormige bovenregel die aan één zijde op het landhoofd verankerd is. Dit moet de doorbuiging van de passerelle beperken.

De moeilijkheid van het ontwerp lag hem in de aansluiting van het net op de dwarsdragers. Met trapeziumvormige tussenstukken werd dit op een elegante manier opgelost. De hulp van 3D-software was hierbij een absolute must. De passerelle werd in tien stukken geleverd en werd ter plaatse geassembleerd. Een kraan die 600 ton kan optillen paste de elementen in elkaar. Drie uren waren nodig om de brug te laten draaien en ze exact op de landhoofden van de Seille te plaatsen. Dankzij een voortreffelijke communicatie tussen ontwerpers en tekenaars werden alle details slank en licht uitgevoerd. Door extra tekeningen kon de constructeur de passerelle omgekeerd samenstellen, wat het laswerk makkelijker maakte.

De passerelle vormt een mooie echo in staal voor het vakwerk in hout van het nabijgelegen Centre Pompidou-Metz.