Doorzoek volledige site
11 januari 2016 | MARIJKE MARIS

Vincent Callebaut stelt oceaankrabbers voor

Illustratie | Dezeen
Illustratie | Dezeen
Illustratie | Dezeen
Illustratie | Dezeen
Illustratie | Dezeen
Illustratie | Dezeen
Illustratie | Dezeen
Illustratie | Dezeen

De Belgische architect Vincent Callebaut heeft een futuristiche stad van oceaankrabbers ontwikkeld, gemaakt van 3D-geprint, plastic afval, 1000m onder het wateroppervlak. Aequorea is een fictieve stad voor de kust van Rio de Janeiro, die door Callebaut wordt beschreven als een zevende continent. Het idee ontleent zijn naam aan een soort lichtgevende kwal, Aequorea Victoria.

Plastic afval

Het concept is bedoeld om de slinkende natuurlijke hulpbronnen op het land te markeren. Ook wil de architect de walgelijke soep van op aardolie gebaseerd vuilnis aan de kaak stellen. Deze wordt gecreëerd door plastic afval in de oceaan te lozen. Het is het laatste in een reeks van conceptuele projecten van de architect, waaronder ook een transportsysteem aangedreven door zeewier en met planten bedekte onderwaterboerderijen.


Een brief

Callebaut presenteert het idee in de vorm van een brief gericht aan de mensen van het land, waarin hij de huidige bevolking beschuldigt van onzorgvuldigheid en het hypothekeren van het lot van de toekomstige generaties. De brief is geschreven door een fictieve tiener, een aquanaut uit Aequorea, gedateerd 24 december 2065.

"Toen mijn opa me vertelde ‚Äč‚Äčover zijn aardse manier van leven van vroeger, lijkt dat vandaag volstrekt belachelijk," lezen we. "Ze consumeerden de stad als een soort grondstof in plaats van haar te koesteren, in het algemeen belang, in symbiose met de natuur."


De onderwaterwereld

Een reeks van koepelvormige marinebasissen, 500m in diameter, zou de toegang tot de onderwaterwereld verschaffen. De structuur zou bestaan uit algoplast, een verzonnen composiet materiaal gemaakt van algen en afval. Dit hergebruikt materiaal zou in 3D geprint worden om 1000 torens te creëren, die onderdak bieden aan 20.000 aquanauten.

In plaats van fossiele brandstoffen, zouden burgers hun aquatische leven onderhouden met nieuwe duurzame energiebronnen. Ze zouden kieuwmaskers gebruiken om te ademen onder water, aldus Callebaut.

Voedsel zou komen in de vorm van gekweekte algen, plankton en weekdieren, terwijl er boomgaarden en moestuinen zouden zijn op de top van de schelpachtige structuren.

De Aequo-munt zou de maritieme economie ondersteunen en studies bij zeedieren zouden leiden tot behandelingen voor kanker, AIDS en hart-en vaatziekten.

De brief eindigt met de onheilspellende waarschuwing: "Vergeet dit nooit: oceanen produceren 50 procent van de zuurstof van onze planeet. Zij zijn de meest actieve long en de moeite van het schoonmaken weldegelijk waard, ze kunnen ons samenleven opnieuw betoveren, vind je niet?"

Callebaut is niet de enige architect die zich een toekomst onder water verbeeldt. Er zijn nog andere projecten in ontwikkeling, o.a. een onderwaterhotel in Dubai en een voorstel voor onderwatersteden bestaande uit gigantische spiralen.