Doorzoek volledige site
05 juli 2011 | RAF LINMANS

Martine De Maeseneer (MDMA) op de Mies van der Rohe Awards

Onlangs werd in Barcelona de European Union Prize for Contemporary Architecture - Mies van der Rohe Award uitgereikt. Finaliste Martine De Maeseneer (MDMA) moest het helaas afleggen tegen het meesterschap van David Chipperfield, wiens Neues Museum ook deze prijs in de wacht sleepte. Architectura.be was er bij en vroeg aan De Maeseneer om haar ontwerp van het genomineerde Jeugdtheater Bronks toe te lichten.
Onlangs werd in Barcelona de European Union Prize for Contemporary Architecture - Mies van der Rohe Award uitgereikt. Finaliste Martine De Maeseneer (MDMA) moest het helaas afleggen tegen het meesterschap van David Chipperfield, wiens Neues Museum ook deze prijs in de wacht sleepte. Architectura.be was er bij en vroeg aan De Maeseneer om haar ontwerp van het genomineerde Jeugdtheater Bronks toe te lichten. 






Martine de Maeseneer: 'Wij denken dat het Jeugdtheater Bronks relevant is omdat het gebouwd is in de complexe context van Brussel. Hiermee bedoel ik niet enkel qua plek in de stad maar ook qua politieke situatie. Een volgend item is dat je gaat nadenken als architect, in samenspraak met je klant, in dit geval de Vlaamse gemeenschapscommissie, en met overheidsinstanties als Monumentenzorg en Stedenbouw, hoe je op een dergelijke plek het best kan interveniëren. Je zou kunnen gaan voor de optie van contrast, maar dat wordt in een dergelijke historische context niet altijd in dank afgenomen.  Een andere optie is 'mimicking', maar dat leidt dikwijls tot pastiche of nostalgie en brengt ook niets bij tot het hedendaagse bouwen denk ik. Daarom dachten we dat het onze taak als architect was om een nieuwe constructie te maken, met debatten en verhalen die relevant zijn voor het verleden van de plek, maar ook relateren naar vandaag. Vandaar dat het gebouw met de context verweven lijkt te zijn, hetgeen steeds zeer geapprecieerd wordt. Binnen is het gebouw innoverend omdat we niet enkel de functie van theater maken en naar theater gaan kijken belangrijk vonden, maar ook keken naar hoe het gebouw voor meerdere instanties in de stad, zowel publiek als privé, kon fungeren. Heel het gebruik van het gebouw is in die zin bedacht geweest. Zo heeft het gebouw in het midden, tussen de repetieruimte en de grote zaal, een soort septum waarmee nieuwe ruimtes gecreëerd kunnen worden.