Doorzoek volledige site
24 februari 2020 | TIM JANSSENS

Kersvers onderkomen voor Lommelse senioren (M4 architecten & ingenieurs)

Woonzorgcentrum De Bekelaar biedt in eerste instantie plaats aan negentig bewoners, maar in een tweede fase zal de capaciteit zelfs oplopen tot honderdtwintig bewoners. (Beeld: Marc Sourbron)
De gevelsteen is verwerkt met in de massa gekleurde doorstrijkmortel. (Beeld: Marc Sourbron)
“Bouwkundig gezien was het vrij standaard, al vormde het centrale gedeelte wel een moeilijkheid”, aldus projectmanager Rudi Bloemen. (Beeld: Marc Sourbron)
De lichte gevelsteen en het aluminium schrijnwerk passen wonderwel bij elkaar. (Beeld: Marc Sourbron)
De eerste en tweede verdieping herbergen drie vleugels van telkens vijftien kamers. (Beeld: Marc Sourbron)

Achter het voormalige woonzorgcentrum De Bekelaar, dat zijn beste tijd achter de rug heeft, verrees een nieuwbouw die sinds dit jaar alle functies van het bestaande volume overneemt. In eerste instantie biedt De Bekelaar 2.0 plaats aan negentig bewoners, maar in een tweede fase zal de capaciteit zelfs oplopen tot honderdtwintig bewoners. Bovendien bevinden zich op het gelijkvloers een kapsalon, een cafetaria, een grootkeuken, kineruimtes, polyvalente zalen en enkele logistieke functies en kantoren. Het ontwerp is van de hand van M4 architecten & ingenieurs.

In 2007 opende woonzorgcentrum 'De Bekelaar' zijn deuren in het voormalige ziekenhuisgebouw aan de Kliniekstraat in Lommel. Al snel groeide het uit tot een complex met 75 wooneenheden en drie plaatsen voor kortverblijf, maar al even snel werd duidelijk dat er nood was aan een nieuw woonzorgcentrum dat kon voldoen aan de huidige en toekomstige behoeften van senioren. M4 architecten en ingenieurs ontwierp een gebouw dat op het gelijkvloers een heel aantal algemene functies groepeert. De eerste en tweede verdieping herbergen drie vleugels van telkens vijftien kamers.

 

Traditionele opbouw

Het was Cordeel dat het architecturale concept op deskundige wijze naar de praktijk vertaalde. “Het nieuwe woonzorgcentrum heeft een traditionele opbouw”, vertelt projectmanager Rudi Bloemen. “Het binnenspouwblad en de dragende muren zijn uitgevoerd in gemetselde betonblokken. De vloeren bestaan uit voorgespannen welfsels en breedvloerplaten, en de dakstructuur uit een combinatie van lichtgewicht hellingsbeton en EPS-isolatieplaten, afgewerkt met roofing. De gevelsteen is verwerkt met in de massa gekleurde doorstrijkmortel en het buitenschrijnwerk is uitgevoerd in aluminium. De vloeren van de kamers en de gangen zijn bekleed met pvc, terwijl de vloeren van de kantoren en de keuken uit keramische tegels (60*60) bestaan.”

De wanden van de sanitaire cellen in de kamers zijn aan de buitenzijde uitgevoerd in HPL op multiplex, en aan de binnenzijde in volkern. Om extra ruimte te winnen, is de dubbele schuifdeur geïntegreerd in de wand en zijn de Sanblocks in de badkamers verwerkt in de metselwerkmuren en vervolgens brandwerend afgewerkt. “Bouwkundig gezien was het vrij standaard, al vormde het centrale gedeelte wel een moeilijkheid. De combinatie van acht schuine ronde kolommen en ingebetonneerde stalen profielen vroeg extra aandacht.”

 

“De combinatie van acht schuine ronde kolommen en ingebetonneerde stalen profielen vroeg extra aandacht”

 

Technische optimalisaties

Het gebouw wordt verwarmd via gascondensatieketels, die klassieke radiatoren aansturen. Een ventilatiesysteem C (in de kamers) en een ventilatiesysteem D (in de personeelsruimtes) dragen eveneens bij tot het binnencomfort. In de polyvalente zaal en enkele zitruimtes is eveneens koeling voorzien. “Als de koelinstallatie gedurende de zomer werkzaam is, laten we de afgevoerde warmte niet zomaar verloren gaan, maar recupereren we ze voor de voorverwarming van het sanitair warm water. Aangezien het dossier al is opgestart in 2013, kunnen we dit systeem gerust behoorlijk vooruitstrevend noemen”, zegt Wim Dieltjens, projectmanager bij studiebureau boydens engineering.

“Het sanitair warm water is overigens een belangrijk gegeven in woonzorgcentra. Het is cruciaal dat de bewoners meteen over warm water kunnen beschikken, maar de keerzijde van de medaille is wel dat het warmwatercircuit voortdurend gevoed moet worden. Dit zorgt voor opwarming van het gebouw, wat in de zomer minder opportuun is. Vandaar dat we het water niet verwarmen tot 60 à 65 °C, maar slechts tot 45 °C. Bijgevolg gaan we legionellabesmetting tegen via chemische desinfectie. Dit levert een win-winsituatie op: minder warmteverlies gedurende de winter en minder opwarming gedurende de zomer, in combinatie met een lagere energiefactuur. De Bekelaar is een gebouw dat qua maintenance zeer eenvoudig is. Het is in feite een groot huis. Alles is uiteraard wat ruimer gedimensioneerd, maar de onderhoudsnood is even minimaal. Het spreekt voor zich dat de bouwheer dit sterk op prijs stelt.”

GERELATEERDE DOSSIERS