Doorzoek volledige site
20 mei 2014 | TIM JANSSENS

Tips voor politici: Toon Possemiers

“Door EPB is er volgens mij te weinig aandacht voor nieuwe technieken,” vindt Toon Possemiers. “Waarom zou je op zoek gaan naar nieuwe technieken als ze toch geen gunstige invloed hebben op je E-peil?”

U hebt het ongetwijfeld al ergens horen waaien: binnen enkele dagen vindt de ‘Moeder aller Verkiezingen’ plaats. Het is echter nooit te laat om onze beleidsmakers suggesties in te fluisteren, en dus lanceerden we vorige week de rubriek ‘Tips voor politici’. In het tweede artikel van deze reeks werpt Toon Possemiers van studiebureau Cenergie een kritische blik op BEN-woningen in Vlaanderen, het EPB, collectieve warmtevoorziening, regelgeving, subsidies en fiscale voordelen.

BEN-wonen

Toon Possemiers: “Vlaanderen heeft de keuze gemaakt om BEN-wonen te promoten. BEN gaat in mijn ogen echter lang niet ver genoeg. Het K-peil dat vanaf 2021 verplicht zal zijn, is het K-peil dat in 2006 al aan de orde was. Laagenergiebouw schrijft een verbruik van 60 kWh/m²/jaar voor, passief 15 kWh/m²/jaar en het zogenaamde 'bijna energieneutraal bouwen' 70 kWh/m²/jaar. Dat gaat er bij mij niet in. BEN is nu een echte hype, dus het is jammer dan men geen strengere waarden hanteert.

Velen denken dat ze goed bezig zijn, maar in wezen is BEN slechts een kleine stap vooruit. Het is een gemiste kans dat Vlaanderen niet voor een ambitieuzer model heeft gekozen. Het 15kWh-label dat passiefbouw uitdraagt is niet heilig, maar anderzijds gaat passiefbouw tenminste al niet voorbij aan die cruciale eerste stap. In plaats van de aandacht quasi volledig op technieken te vestigen, moet je altijd eerst proberen om gebouwen goed te isoleren en luchtdicht te maken. In Brussel heeft men dit begrepen, maar in Vlaanderen gaat men het dus in feite net andersom aanpakken.”

 

Aandacht voor nieuwe technieken in EPB

Toon Possemiers: “De huidige regering heeft de verdienste dat de implementatie van energiezuinige technieken tegenwoordig een evidentie is. Maar hoewel bepaalde maatregelen allicht goed bedoeld zijn, blijken ze eerder een averechts effect te hebben. Ik denk hierbij bijvoorbeeld aan de combilusproblematiek (centrale stookplaats met decentrale satellietboilers of warmtewisselaars die cv-water gebruiken om warm tapwater aan te maken), een efficiënte oplossing die helaas nog geen voet aan grond heeft gekregen. De bestaande EPB-rekenmethodiek straft deze methode immers af, waardoor veel ontwikkelaars kiezen voor oplossingen die op energietechnisch vlak veel minder aangewezen zijn (bijvoorbeeld afzonderlijke ketels voor elke wooneenheid).

Het E-peil verstrengen mag, maar dan zou de overheid ook sneller moeten inspelen op nieuwigheden die wel degelijk een positieve invloed hebben op de duurzaamheid van gebouwen. Door EPB is er volgens mij te weinig aandacht voor nieuwe technieken. Zaken zoals grondbuizen of nachtventilatie kan je niet integreren. Waarom zou je op zoek gaan naar nieuwe technieken als ze toch geen gunstige invloed hebben op je E-peil?”

 

Leren van het buitenland

Toon Possemiers: “In bepaalde landen (Duitsland, Oostenrijk, VS, China, Kazachstan, ...) is collectieve warmtevoorziening niet meer dan normaal. Ook op het vlak van onderhoud heeft het enorme voordelen, maar blijkbaar zit die collectivisering (nog) niet ingebakken in onze cultuur (eigen huis, eigen stijl). Het zal een mentaliteitswijziging vergen, maar ik denk wel dat we ook hier uiteindelijk naar een collectiever systeem zullen evolueren.

Als je de brede massa mee wil krijgen in het verhaal van een duurzame samenleving, moet je trekken (regelgeving) of duwen (subsidies en fiscale voordelen). Wat de regelgeving betreft, zou het niet slecht zijn om voorbij de gewest- en landsgrenzen te kijken. Qua subsidies en fiscale voordelen moeten de overheden zorgen voor een stabiel langetermijnplan, zodat mensen exact weten waar ze aan toe zijn.”