Modernisme wordt al te vaak stiefmoederlijk behandeld en door velen verguisd als historisch minderwaardig erfgoed. We gaan op tocht langs krachtige statements binnen het Brugs Modernisme.
Na de oorlog groeide Brugge buiten haar historische grenzen. Graslanden maakten plaats voor nieuwe wijken met de nodige sociale infrastructuur. Er werd volop verkaveld, maar ook geëxperimenteerd: met nieuwe vormen, materialen en bouwtechnieken. Tussen 1945-1980 hebben toonaangevende architecten als Peter Callebout, Ivan Claeys, het duo Vivian Desmet en Jozef Depuydt, Arthur Degeyter, Paul Felix, Axel Ghyssaert, Hendrik Scherpereel, Jan Tanghe, Eugène Vanassche, Christ Vastesaeger, … hun oeuvre rond Brugge uitgebouwd. Vandaag staat dit ‘jong erfgoed’ onder druk. We bezoeken een aantal sleutelwerken uit deze periode, tussen erfgoed en verguizing.
Archipel gaat op tocht, te voet of met de fiets, om architectuurparels in de Vlaamse steden te (her)ontdekken. Samen op pad! De route langsheen modernistische projecten in de rand van Brugge is tevens een oproep tot hernieuwde waardering en bescherming van deze gebouwen.
Zaterdag 5 september trekken we met de fiets door de groene gordel rond Brugge, een gebied waar de naoorlogse groei van de centrumstad nog altijd zichtbaar en voelbaar is in een bonte mix van stijlen en typologieën. Nieuwe woongebieden, scholen, religieuze centra en zelfs een nieuwe tramlijn maakten het moderne leven in de rand, in connectie met het historisch centrum, aantrekkelijk.