• 12 februari 2026
  • NL
  • FR

JURY ARCHITECTURA AWARDS. Perinne Ernest: “Vernieuwen is soms net low-tech”

  • image

Als jurylid van de Architectura Awards vertrekt Perinne Ernest vanuit de overtuiging dat architectuurprijzen vooral praktijken en ontwerpbenaderingen zichtbaar moeten maken, niet individuele persoonlijkheden. Als vennoot-architect bij SPECIMEN architects en docent architecturaal ontwerp aan de Faculteit Architectuur (LOCI) van UCLouvain beweegt ze zich dagelijks tussen praktijk en onderwijs. Die positie laat haar toe om scherp te kijken naar hoe architectuur vandaag wordt geproduceerd, en hoe ontwerpers omgaan met de maatschappelijke en ecologische uitdagingen van hun vak.

Beoordelen is een vertrouwde rol binnen haar professionele parcours. Perinne Ernest nam eerder deel aan architectuurwedstrijden in het kader van overheidsopdrachten, onder meer voor de Cel Architectuur van de Fédération Wallonie-Bruxelles, en zetelt regelmatig in jury’s als docent. Voor de Architectura Awards engageert ze zich vanuit een bredere bezorgdheid over de evolutie van de beroepspraktijk. Ze ziet hoe veel Belgische bureaus actief zoeken naar alternatieven via hergebruik, beproefde – soms oude – bouwtechnieken en een zorgvuldig omgaan met middelen. Jurywerk is voor haar een manier om die gedeelde inspanningen zichtbaar te maken en de collectieve intelligentie binnen een sterk versnipperde beroepsgroep te versterken.

Duurzaamheid als ontwerpattitude

Perinne Ernest beschouwt de Architectura Awards als een relevant instrument om hedendaagse architectuurproductie in België en Luxemburg onder de aandacht te brengen, mede dankzij hun inbedding in een media-ecosysteem dat door de sector goed wordt gevolgd. De keuze voor duurzaamheid als rode draad waardeert ze expliciet, net omdat die breed wordt opgevat: van hergebruik en transformatie tot klimaatresistentie. In die context kunnen de Awards volgens haar nuance en kritische lezing introduceren binnen een landschap dat vaak wordt gestuurd door economische en promotionele logica’s.

In haar beoordeling zal ze in de eerste plaats letten op de pertinentie van het architecturale antwoord op zijn context, of die nu ecologisch, sociaal, stedelijk of programmatorisch is. Duurzaamheid benadert ze daarbij als een samenhangend geheel: hergebruik van het bestaande, constructieve soberheid en coherente technische keuzes. Ook nieuwe manieren van wonen – in de brede betekenis van het woord – en het vermogen van een project om zich duurzaam in de tijd te verankeren spelen een centrale rol. Zo zoekt ze projecten die tonen dat innovatie niet altijd high-tech hoeft te zijn, maar vaak schuilt in zorgvuldigheid, intelligentie en terughoudendheid.

  • Deel dit artikel