Nieuwe fietsers- en voetgangersbrug over de Leie volgt lijnen van het landschap (SBE)
-
© Jorn Jansoone
-
© Jorn Jansoone
-
© Jorn Jansoone
-
© Jorn Jansoone
-
© Jorn Jansoone
-
© Johnny Umans
-
© Johnny Umans
-
© Johnny Umans
-
© Johnny Umans
-
© Johnny Umans
-
© Johnny Umans
-
© Johnny Umans
-
© Johnny Umans
-
© Johnny Umans
-
© Johnny Umans
-
© Johnny Umans
-
© Johnny Umans
-
© Johnny Umans
-
© Johnny Umans
-
© Johnny Umans
-
© Johnny Umans
-
© Johnny Umans
-
© Johnny Umans
-
© Johnny Umans
-
© SBE
-
© SBE
-
© SBE
-
© SBE
-
© SBE
Jaagpaden naast rivieren en kanalen zijn vaak intensief gebruikte routes voor fietsers en voetgangers, zowel recreatief als functioneel. Om de functionaliteit van deze paden te verbeteren, was een verbinding over de Leie tussen de gemeenten Wielsbeke en Waregem noodzakelijk. De Vlaamse Waterweg gaf studie- en bouwkundig bureau SBE de opdracht een fietsers- en voetgangersbrug te ontwerpen die de rivier op een comfortabele manier overspant zonder het kanaallandschap of de ecologische waarde ervan te verstoren. SBE ontwierp daarom een sobere, nuchtere brug die harmonieert met zijn omgeving.
Op basis van de bestaande verkeersstromen en recreatieve hotspots in de omgeving werd gekozen voor een S-vormig tracé. Er werd ook voor gekozen om de brug aan de "binnenkant" van de oevers te houden zodat alles binnen de grenzen van het openbaar domein kan blijven en de huidige jaagpaden niet moeten worden omgelegd. De constructie volgt dus grotendeels de reeds gevormde lijnen in het landschap (Leie - bomenrijen - jaagpaden).
Organische vorm
De structuur over de breedte van de rivier is opgevat als een symmetrische stalen boog, die het omgekeerde buigmomentdiagram volgt en zo een logische, organische vorm krijgt die past binnen het natuurlijke landschap. Op beide oevers verbindt een rechte, betonnen helling de centrale brug met de aangrenzende jaagpaden. Aarden hellingen op beide toegangswegen verankeren het geheel in zijn omgeving.
De ambitie was om de brug een zo slank mogelijk uitzicht te geven. Daarom werden onder andere de staanders van de brug naar buiten gekanteld zodat men meer ruimte heeft op stuurhoogte zonder het brugdek te moeten verbreden en ook zodat er bepaalde schaduwlijnen aan de buitenkant ontstaan. Deze helling werd ook doorgetrokken over de betonnen hellingen en in combinatie met de betonnen pijlers eronder.
