BIJOUTERIE POLOMÉ 296

ontwerpopdracht

Het project bestaat uit de herbestemming van een oud bankgebouw tot een tentoonstellingsruimte voor de juwelierszaak Polomé.

uitdagingen en antwoorden

De aanpak van het project is omkeerbaar om het gebouw terug te kunnen geven zodra de huur afloopt. In dit kader behandelt het project de inrichting van een commerciële ruimte door gebruik te maken van de reeds aanwezige muurbekledingen. De omkeerbaarheid wordt versterkt door de creatie van volledig demonteerbare structuren, zoals de aan het plafond hangende vitrines. Een andere uitdaging was om het licht naar het hart van het gebouw terug te brengen. Hiervoor is de scenografie geïnspireerd door een spiegelzaal, met hangende kolommen bedekt met spiegels die spelen met de lichtreflecties in het hart van de juwelierszaak. In de kelder was de uitdaging om een oude kluis uitnodigend te maken door gebruik te maken van een plafond bedekt met spiegels om de ruimte te vergroten.

In hoeverre is het een duurzaam project in de brede betekenis van het woord?

Het project van Juwelier Polomé in Knokke is duurzaam in de zin dat het de vergankelijkheid van commerciële architectuur in vraag stelt door een aanpak te bieden die het bestaande waardeert, terwijl het demonteerbare materialen en technische oplossingen toepast. Bovendien zijn sommige materialen, zoals de cellulose in het plafond, afkomstig uit een papierrecyclingindustrie.

motivatie

Dit project is voorbeeldig omdat het een gevoelig ontvangstruimte vertegenwoordigt die de nadruk legt op de sensorische ontdekking van de creaties van Polomé. Bovendien stelt dit project de vergankelijkheid binnen de commerciële ruimteontwerpen en hun omkeerbaarheid in de tijd in vraag. In die zin wordt de bestaande situatie als inspiratiebron beschouwd. De toegevoegde elementen zijn zo ontworpen dat ze demonteerbaar zijn.

Op welke manier draagt dit project bij tot het welbevinden van bewoners, klanten of gebruikers?

Aan de basis van het project ligt de wens om de tentoonstellingsruimte van Polomé's creaties zo gastvrij mogelijk te maken voor de bezoekers. Daartoe legt de gekozen aanpak de nadruk op zintuiglijke ontdekking door middel van een spel van licht en reflecties, geïnspireerd door een spiegelpaleis. De hangende vitrines creëren een visuele illusie die de bezoekers uitnodigt om zich in deze ruimte onder te dompelen. Deze vitrines raken de vloer niet zodat de indruk van eenheid van de ruimte behouden blijft. In de kelderruimte, die doet denken aan een onderzeese omgeving, zorgt een plafond met spiegels ervoor dat de krapte van de oude kluis wordt verminderd en tegelijkertijd een indruk van onderwater zijn wordt opgeroepen. Ten slotte vindt de ontdekking ook plaats via de tast met materialen zoals cellulose of tapijt.