Castel 325

ontwerpopdracht

Transformeren zonder uit te wissen. Het project is gebaseerd op een woning ontworpen door architect Lambin in 1933, georganiseerd in drie traveeën en gestructureerd door een centrale trap die de ruimtes verdeelt. De opdracht is om dit compacte huis aan te passen aan een groot gezin terwijl de latente kwaliteiten van het gebouw worden onthuld. De ingreep articuleert drie uitdagingen: verdichten door verhoging, herorganiseren van de circulatiestromen, intensiveren van het natuurlijke licht. Het project past in een logica van minimale en precieze transformatie, waarbij de gevelcompositie, de zuivere volumes en de bestaande materialiteiten de basis worden van een hedendaagse uitstraling. De nieuwe ingreep verlengt het bestaande, verduidelijkt het plan en geeft het hart van het huis een ruimtelijke en lichte rol terug.

uitdagingen en antwoorden

Een smal huis aanpassen aan een groot gezin, terwijl de identiteit behouden blijft, is de belangrijkste uitdaging. Het antwoord is een compacte verhoging, teruggetrokken aan de straatzijde, die verdicht zonder de bestaande compositie aan te tasten. De bepalende ingreep is de verplaatsing van de trap. Door de centrale travee vrij te maken, verbindt het de ruimtes opnieuw, herstelt het de doorsteek en creëert het een verticaal lichtgevend vide. De trap wordt een constante lichtput die helderheid en diepte naar de kelders brengt. De achtergevel is opnieuw geconfigureerd om deze strategie te versterken: glazen serre op de woonkamer, diep ingegraven binnenplaats. Het geheel transformeert een beperkte structuur in een vloeiende, doorkruisende en lichte ruimtelijke sequentie.

In hoeverre is het een duurzaam project in de brede betekenis van het woord?

Duurzaamheid is gebaseerd op de transformatie van het bestaande. Structuur, gevels en vloeren worden behouden en opnieuw geactiveerd. Het project geeft de voorkeur aan het intensiveren van ruimtelijke kwaliteiten boven het toevoegen van materiaal. Natuurlijk licht wordt de belangrijkste bron, waardoor de energiebehoeften worden verminderd en de bewoonbaarheid wordt verbeterd. De centrale vide fungeert als een thermische schoorsteen, die zorgt voor natuurlijke seizoensventilatie. De flexibiliteit van de traveeën garandeert de evolueerbaarheid van de woning. Het behoud van de gevel aan de straatzijde behoudt de stedelijke continuïteit, terwijl de herkwalificatie van de achterkant van het perceel het micro-omgeving verbetert. Geïntegreerde nestkasten verlengen deze aandacht voor het ecosysteem. Het project combineert zuinigheid van middelen, ruimtelijke duurzaamheid en milieukwaliteit.

motivatie

Het project toont het belang van een weloverwogen ingreep. Door een architectuur uit de jaren 1930 te onthullen, biedt het een hedendaagse lezing gebaseerd op licht, ruimte en ruimtelijke continuïteit. De verhoging verdicht, de trap structureert, de achtergevel herkwalificeert de achterkant van het perceel. Elke ingreep is gericht, elke transformatie vergroot het bestaande. Het project verbindt erfgoed, duurzaamheid en gebruikskwaliteit. Het probeert een verantwoorde benadering van de transformatie: minder bouwen, beter bewonen, onthullen in plaats van opleggen.

Op welke manier draagt dit project bij tot het welbevinden van bewoners, klanten of gebruikers?

5. []

Op welke manier is het project een toonbeeld van een klimaatbestendige aanpak?

6. []