Wij transformeerden een vergeten binnengebied tot een compacte, hedendaagse gezinswoning. De opdracht was helder: maximale ruimtelijke kwaliteit creëren op een ingesloten perceel, met minimale middelen en maximaal hergebruik. We ontwierpen een langgerekte woning rond twee patio’s die licht, lucht en zichten diep in het volume brengen. Een centrale ruimte met dubbele hoogte structureert het huis en verbindt alle functies. Hergebruik was geen toevoeging achteraf, maar het vertrekpunt van het ontwerp.
Een moeilijk bereikbare site, omringd door gemene muren, vroeg om radicale helderheid in organisatie en constructie. We introduceerden patio’s als ruimtelijke motoren die daglicht en ventilatie tot in het hart van de woning brengen. Logistieke beperkingen stimuleerden een doorgedreven circulaire aanpak: materialen uit de sloop en tweedehandsstromen werden integraal onderdeel van structuur en afwerking. Wat een beperking leek, werd een ontwerpinstrument dat leidde tot precisie, eenvoud en samenhang.
Duurzaamheid is hier ruimtelijk, materieel én stedelijk. We hergebruikten structurele en afwerkingsmaterialen en beperkten nieuwe grondstoffen tot het noodzakelijke. Door een onderbenut binnengebied te activeren dragen we bij aan zachte verdichting zonder bijkomende ruimte-inname. De patio’s zorgen voor natuurlijk licht, passieve ventilatie en een laag energieverbruik. Tegelijk creëerden we een robuuste, aanpasbare woning met een lange levensduur — sociaal en ecologisch duurzaam.
Dailly bewijst dat circulaire architectuur geen compromis hoeft te zijn, maar een architecturale meerwaarde kan genereren. Hergebruik bepaalt niet alleen de materiaalkeuze, maar ook de ruimtelijke expressie. Met beperkte middelen realiseerden we een genereuze, lichtrijke woning in een complexe stedelijke context. Het project biedt een concreet en reproduceerbaar model voor duurzame verdichting in Brussel.