Het project betreft de grondige renovatie van een typische Brusselse rijwoning in de Esseghemstraat in Jette, voor een gezin met twee kinderen. De opdracht was om de klassieke tweekamertypologie toekomstbestendig te maken: meer licht binnenhalen, de circulatie verbeteren en een flexibele indeling creëren die wonen, werken en samenzijn ondersteunt. Concreet betekende dit: de keuken van de sous-sol naar het gelijkvloers verplaatsen, de trappenpartij herdenken, een nieuwe tuinkamer toevoegen en de woning energetisch up-to-date brengen — dit alles met reductie van de totale woonoppervlakte, maar met winst aan ruimtelijke kwaliteit.
De bestaande woning had nauwelijks aansluiting met de tuin: het gelijkvloers lag boven tuinniveau en had geen rechtstreekse toegang vanuit de leefruimte. De keuken zat half ondergronds in de sous-sol, met weinig licht en geïsoleerd van de rest van de woning. De buitentrap tussen tuin en sous-sol nam kostbare terrasruimte in. Daarnaast moest de 19e-eeuwse rijwoningtypologie vertaald worden naar de noden van vandaag. De oplossing: de keuken verhuist naar het gelijkvloers in een enfilade van zitten, koken en eten. Een nieuwe tuinkamer legt een directe verbinding met de tuin; de buitentrap verdwijnt. De inkomtrap werd verlengd en minder steil gemaakt. Een experimentele betonplaat fungeert tegelijk als fundering, verwarming, trap en afwerking — maximale kwaliteit met minimale middelen.
Het project zet in op duurzaamheid op meerdere niveaus. Fossiele brandstoffen worden volledig verlaten: verwarming via een warmtepomp met vloerverwarming en convectoren, aangedreven door PV-panelen. Gevels worden zorgvuldig geïsoleerd. Materiaaltechnisch wordt drastisch gereduceerd: de experimentele betonplaat vervult tegelijk meerdere functies.
Dit project toont aan dat grote architecturale ambities niet afhangen van groot budget of groot oppervlak. Een gewone Brusselse rijwoning werd omgevormd tot een doordacht, lichtrijk en toekomstbestendig thuis. De experimentele betonplaat-aanbouw is een creatieve én pragmatische vondst die meerdere functies in één element verenigt. De ruimtelijke sequentie van zitten, koken en eten als enfilade, de pergola die de tuin in de woning trekt, het samenspel van licht en materiaal — het zijn ingrepen die tonen hoe architectuur het dagelijkse leven verrijkt. Meer met minder: