Gachard 88 264

ontwerpopdracht

Het project bestond uit de renovatie van een universiteitsrestaurant aan de ULB in Brussel, met als doel meer te creëren dan enkel een eetruimte: een sociale en studieomgeving voor studenten. De opdracht vroeg om een gastvrije en flexibele ruimte die interactie stimuleert en verschillende gebruiksvormen gedurende de dag mogelijk maakt. Het ontwerp integreert zones om te eten, studeren en informeel samen te komen, en bevordert zo een sterk gemeenschapsgevoel. Een belangrijke ambitie was het versterken van de ruimtelijke identiteit en bruikbaarheid binnen een bestaande structuur en met beperkte middelen.

uitdagingen en antwoorden

De uitdaging was om een functionele eetzaal te transformeren tot een multifunctionele en aantrekkelijke sociale ruimte. De aanpak richtte zich op het diversifiëren van ruimtelijke ervaringen via verschillende zitopstellingen: booths, gemeenschappelijke tafels en informele zones. Circulatie en programma werden gestructureerd rond duidelijke focuspunten zoals het restaurant- en cafévolume. Een centrale strategie was het activeren van de ruimte zonder ingrijpende interventies, door middel van meubilair en indeling die verschillende sferen creëren, van levendige sociale zones tot rustigere studieplekken.

In hoeverre is het een duurzaam project in de brede betekenis van het woord?

Duurzaamheid werd benaderd via hergebruik en transformatie. Bestaande materialen en meubels kregen een nieuwe functie: radiatorombouwen werden zitbanken, tafelpoten vormden nieuwe gemeenschappelijke tafels en oude stoelen werden hergebruikt als akoestische wandelementen. Deze strategie minimaliseerde afval en gaf vorm aan de identiteit van het project. Nieuwe ingrepen bleven beperkt en werden zorgvuldig geïntegreerd, met een voorkeur voor duurzame materialen en eenvoudige constructies. Het resultaat is een coherente omgeving waarin circulair denken zowel de vormtaal als de ruimtelijke organisatie bepaalt.

motivatie

Het ULB-restaurant toont hoe bescheiden middelen kunnen leiden tot een sterke architecturale impact. Door strategisch hergebruik en minimale ingrepen transformeert het project een alledaagse ruimte tot een levendige sociale infrastructuur voor studenten. De kracht ligt in de combinatie van ruimtelijke helderheid, flexibiliteit en duurzaamheid binnen een eenvoudig maar expressief ontwerp. Door in te zetten op gemeenschap, aanpasbaarheid en inventiviteit, stelt het een reproduceerbaar model voor publieke interieurs voor waarin ontwerp zowel sociale interactie als milieubewustzijn versterkt.

Op welke manier draagt dit project bij tot het welbevinden van bewoners, klanten of gebruikers?

Het project bevordert welzijn door een werkomgeving te creëren die een evenwicht biedt tussen interactie en concentratie. De open ruimtes en het sociale hart rond de trap stimuleren uitwisseling en gemeenschapsgevoel, terwijl rustige zones optimale omstandigheden bieden voor individueel werk. Het hergebruik van materialen en de zichtbaarheid van sporen uit het verleden zorgen voor warmte en authenticiteit, wat de verbondenheid met de plek versterkt. De kwaliteit van de sferen, ondersteund door sobere keuzes en natuurlijke materialen, creëert een rustgevende omgeving. Zo ontstaat een flexibel, inclusief en stimulerend kader, geschikt voor de diverse activiteiten en ritmes van de gebruikers.