Koetshuis 74

ontwerpopdracht

In 1884 werd de burgemeestersvilla ‘Les Anémones’ gebouwd. Ernaast ligt het oorspronkelijke koetshuis met 3 traveeën: 1 stal, 1 tuigkamer en 1 koetspoort. Hierboven bevindt zich een open hooizolder. De huidige bewoners van het koetshuis kochten in het verleden met een bevriend koppel het burgemeesterhuis met het koetshuis. Ondertussen werd de woning te groot voor de gepensioneerde koppels waar de kinderen ook de deur uit waren. Het burgemeesterhuis werd verkocht. 1 koppel besloot om het koetshuis, dat reeds 120 jaar onveranderd was, te verbouwen en een nieuw leven in te blazen om daar te kunnen wonen. Centraal wordt de podiumtrap geplaatst: een knipoog naar Rika’s verleden in de circusschool, evenals de klimmuur en Chinese mast. De andere functies vinden een plek rond en onder de trap.

uitdagingen en antwoorden

Het nieuwe project zorgt ervoor dat het volume van het koetshuis ongewijzigd blijft. De volledige woning wordt binnenin geïsoleerd met zichthouten voorzetwanden. Ook het dak krijgt bijkomende isolatie. Het wordt een ‘houten huis’ in een huis. De stalen luifel krijgt dezelde grootte van figuur als het koetshuis: centraal in deze frêle luifel is een tuin voorzien. De luifel fungeert als een uitbreiding van de leefruimte met buitenklimaat. Het vormt als een blad papier een subtiele scheiding tussen de verschillende tuinen zonder een grens of muur te moeten gaan bouwen. De fijne witte stalen lijn is een subtiele verwijzing naar de witte bakstenen lijnen in het torenvolume van het burgemeesterhuis. De posionering van de kolommen is zo gekozen dat ze nog voldoende vrije ruimte onderin laten.

In hoeverre is het een duurzaam project in de brede betekenis van het woord?

De woning werd uitgerust met vloerverwarming, gekoppeld aan een geothermische warmtepomp. De zonnepanelen werden op de zuidkant van het Koetshuis geplaatst, niet zichtbaar vanuit de historische site. Mechanische ventilatie volgens systeem C werd overal toegepast. Op die manier is het Koetshuis getransformeerd naar een woning, helemaal klaar voor de toekomst. Niet enkel energetisch, maar ook voor levenslang wonen. Tegelijkertijd is het een woning geworden die optimaal gebruik maakt van de oorspronkelijke ruimtelijkheid van de hoge ruimtes. Het is bovendien – in combinatie met de burgemeesterwoning - een prachtig voorbeeld hoe erfgoed kan doorgegeven worden van generatie op generatie. Het meest duurzame project is immers datgene dat je niet moet bouwen.

motivatie

Dit project verdient een award omdat het erfgoed met respect en zonder ingrijpende wijzigingen wordt getransformeerd tot een toekomstbestendige woning. Door slimme toepassing van staal en hout ontstaat een harmonieus en speels geheel dat het oorspronkelijke karakter bewaart. De integratie van duurzame technieken zoals geothermie, vloerverwarming, zonnepanelen en ventilatie maakt het energetisch efficiënt. Bovendien wordt ruimtelijkheid optimaal benut, en toont het hoe erfgoed van generatie op generatie kan worden doorgegeven. Het meest duurzame is immers wat niet opnieuw gebouwd hoeft te worden.