De vraag was om dit eengezinswoning met een atelier van een kunstenaar te transformeren in een eigentijdse woning met ten minste twee ateliers voor kunstenaars en de mogelijkheid om kinderen en kleinkinderen te ontvangen. De Villa Kutter, voormalig huis dat de kunstenaar Joseph Kutter in 1929 liet bouwen door de jonge architect Hubert Schumacher, was het eerste moderne architectuurhuis in Luxemburg. Het heeft verschillende architecturale ingrepen ondergaan, waarvan de meest destructieve die van 1942 was, waarbij het dak-terras werd voorzien van een hellend dak, en de verticale spleten van de gevel van het trappenhuis werden vervangen door boogramen. Deze ingreep heeft de moderne architectuur volledig misvormd en deze villa onherkenbaar gemaakt.
Het project begon met historisch onderzoek om de stadia te begrijpen die de villa heeft doorgemaakt, evenals met een groot aantal onderzoeken en schommelingen ter plaatse om het bouwwerk in detail te begrijpen. Onze missie is een daad van 'reparatie', gebaseerd op een evenwicht tussen behoud en transformatie. Sommige elementen hadden een grote erfgoedwaarde, terwijl andere aanpassing aan huidige gebruiken vereisten. De uitdaging was om zowel replicatie als breuk te vermijden. De interventie berust op een nauwkeurige lezing van het bestaande, die keuzes leidt tussen behouden, aanpassen of vervangen. De nieuwe ingrepen onderscheiden zich zonder tegenstrijdig te zijn, in de continuïteit van de plaats.
De duurzaamheid van het project is verankerd in een benadering van reparatie en transformatie van het bestaande, met behoud van de structuur en de meeste materialen. De duurzaamheid is hier ook erfgoedgericht, aangezien het ligt in het vermogen om de naad te vinden tussen moderne en hedendaagse architectuurtalen.
De 'reparatie' van Villa Kutter biedt een weloverwogen en eigentijdse benadering van erfgoed. In plaats van een nieuwe schrijfwijze op te leggen, is het project gebaseerd op een verfijnd begrip van het bestaande om de interventies te leiden. De transformatie is bedoeld om respectvol en hedendaags te zijn, door te werken aan continuïteit in plaats van breuk. In een context waarin hergebruik van het gebouw essentieel wordt, biedt het project een relevante oplossing, met aandacht voor erfgoed-, technische en gebruikskwesties. Het is een voorbeeld van een interventie waarbij architectuur de evolutie van de plek begeleidt zonder de identiteit ervan uit te wissen. Het proces wordt gedeeld in het boek 'Repareren' van Villa Kutter, geschreven door Diane Heirend en uitgegeven door het Institut Grand-Ducal, Sectie Kunsten en Letteren.