Het project kadert in mijn masterproef over waterbeheer in Kisenso, een informele gemeente in het zuiden van Kinshasa (DRC), gebouwd op sterk hellende heuvels. De ontwerpopdracht, voortgekomen uit etnografisch veldonderzoek (twee verblijven, vijftien terreinbezoeken, in het droge en het regenseizoen), bestond erin een architecturale en landschappelijke strategie voor te stellen die in staat is water te articuleren als risico (erosie, grondverschuivingen, overstromingen) én als essentiële hulpbron in het dagelijks leven van de bewoners. Het project, "Les Parcelles Bleues", moest de dichotomie overstijgen tussen formele (top-down) en informele (bottom-up) ingrepen, door voort te bouwen op de praktijken die de bewoners reeds hadden ontwikkeld, in plaats van deze te vervangen.
De voornaamste uitdaging was de versnippering van het gebied: geïsoleerde percelen, het ontbreken van een rioleringsnetwerk en infrastructuur voor regenwaterbeheer, en een moeilijke toegankelijkheid van de site. Daarnaast stelde de methodologie een uitdaging: hoe ontwerp je zonder een extern model op te leggen aan een context die grotendeels zelfontwikkeld is? Ik heb hierop gereageerd door de systemen te documenteren die de bewoners en organisaties ter plaatse reeds hadden uitgevonden (goten, zandzakken, waterreservoirs), om daaruit typologische projectcatalogi op te stellen (de diagnose). Het architecturaal antwoord is een incrementele en multiscalaire strategie: gedeelde sanitaire voorzieningen tussen groepen huishoudens (wasplaats of keuken), publieke uitrustingen (school, gemeenschapscentrum) en een landschappelijke wandelroute, gearticuleerd volgens de logica van het stroomgebied.
Het project behandelt klimaatbestendigheid via water, de centrale uitdaging van Kisenso: erosie, grondverschuivingen en overstromingen verergeren er door de toenemende regenintensiteit. In plaats van één enkele drainageinfrastructuur stellen Les Parcelles Bleues een gedistribueerd netwerk van voorzieningen voor (begroeide goten, gedeelde waterreservoirs, publieke uitrustingen gepositioneerd volgens de stroomopwaarts-stroomafwaarts-logica) die water absorberen, vertragen en valoriseren op de schaal van het perceel, de wijk en het landschap. Deze gedistribueerde aanpak maakt het gebied robuuster tegenover toekomstige klimaatrisico's, en transformeert tegelijk de beperking én de hulpbron ten voordele van de lokale economie en het collectieve leven, zonder afhankelijk te zijn van één zware, gecentraliseerde ingreep.