T(er)rain House 78

ontwerpopdracht

De nieuwe ééngezinswoning vervangt de bestaande woning die werd afgebroken. Door het grote pasverschil tussen de tuin en de straat, werd een ontwerp gemaakt waarbij de woonvertrekken zich situeren aansluitend op de tuin. Op straatniveau werd een eenvoudig ‘basishuis’ ontworpen in glas en zink, waarin zich een polyvalente ruimte bevindt als inkom en fietsenstalling. Dit basishuis staat haast op een dienblad en zorgt dat je vanop de straat over de woning heen kan kijken naar het achterliggende landschap. Waar dit landschap vroeger verborgen zat achter het oude bakstenen volume, laat het nieuwe project toe dat passanten terug aanvoelen dat de landschappelijke afdaling naar de Dijlevallei daar al begint.

uitdagingen en antwoorden

Het basishuis vloeit voort uit het stedenbouwkundig kader waarin er een garage op straatniveau moest worden voorzien, Door de woning volledig in de helling in te schuiven, worden de landschappelijke elementen versterkt door ze zichtbaar te maken vanop de straat. De woning bevindt zich tussen een ‘klassieke’ woning met puntdak en een modernistische beton-baksteenwoning uit de jaren 60. Het eigen project is bijna een mooi huwelijk tussen deze 2 figuren : de betonnen dakplaat met hierop het bijna klassieke ‘prototypehuis’.

In hoeverre is het een duurzaam project in de brede betekenis van het woord?

Er werd een landschapshuis ontworpen dat zich mooi inbedt in dit talud : Door het wonen op één niveau te brengen, de tussenmuren van de kinderkamers kunnen eenvoudig worden weggehaald voor een toekomstbestendige en flexibele indeling Eigenlijk is het huisje de inkom en fietsenstalling : op tuinniveau ligt te de eigenlijke woning. Ontworpen rond een centrale patio bevindt zicht een huis in 2 traveeën : een dagdeel dat volledig rondom beglaasd is, ondanks dat het deels ingegraven is. Het nachtdeel oriënteert zich dan weer naar de oostkant voor ochtendzon en privacy. De betonnen vinnen aan de zijkant zorgen voor privacy, ritme en zonnewering. Bovenop is een potentieel dakterras dat in de toekomst plek zal bieden aan een potted garden, het is zuidelijke gericht én kijkt uit over de spoorweg.

motivatie

Het ontwerp biedt niet enkel de eigenaar een aangename woning die op een slimme manier omgaat met de nadelen van het perceel : tuin lager dan de straat, zuiden op de voorzijde, spoorwegtalud achteraan. Deze nadelen worden ten volle uitgebuit en omgezet in kwaliteiten. Tegelijkertijd krijgt men van op de straatzijde geen klassieke bakstenen klomp op een perceel gedropt (zoals de voormalige gesloopte woning), maar een landschappelijk ontwerp dat zich nestelt in de helling naar de Dijlevallei.

Op welke manier is het project een toonbeeld van een klimaatbestendige aanpak?

Het betonnen schild is gevel en structuur in één, de interieurafwerking is op die manier aanpasbaar zonder ingrijpende werken. De structuur laat ook de vrijheid toe om op het dak indien nodig exra ruimte te creeëren. Door een relatief zwaar gebouw te voorzien, worden ook de temperatuur schommelingen getemperd. Het groen rondom de woning verspreid zich op een natuurlijke manier en vergroend op die manier de overgang naar de woning, door de dakoversteken zijn er ook schaduwplekken waar een grote variatie van planten zich thuis voelt. Het water loop op af van het dak en vloeit zo ook terug af op een natuurlijke wijze in de bodem.