De opdracht omvatte de transformatie van een statig herenhuis in Antwerpen Zuid, waarbij we vertrekken vanuit het “as-found” als ontwerpstrategie. Door een grondige en aandachtige lezing van de bestaande bouwfysische en ruimtelijke condities werd ingezet op het activeren van veelal verborgen, intrinsieke kwaliteiten. Het ontwerp zoekt geen breuk, maar een continuïteit waarin oud en nieuw elkaar versterken en de relatie met de tuin opnieuw voelbaar en zichtbaar wordt.
De belangrijkste uitdaging lag in het verzoenen van het historische karakter met hedendaagse woonnoden. Door een precieze lezing van het bestaande werd een strategie ontwikkeld die inzet op minimale maar gerichte ingrepen. Het openwerken van het perceel, het introduceren van een gelaagde binnen-buiten sequentie en het toevoegen van een secundaire circulatie zorgen voor ruimtelijke helderheid, flexibiliteit en een versterkte connectie met de tuin.
Duurzaamheid wordt hier benaderd als ruimtelijke en programmatische robuustheid. Door het behoud en de herwaardering van de bestaande structuur wordt het materiaalgebruik beperkt. De toevoeging van een extra circulatiekern maakt de opsplitsing mogelijk in autonome woonentiteiten, wat adaptief gebruik (co-housing, kangoeroewonen) faciliteert. De woning is ontworpen als een flexibel kader dat kan evolueren met haar bewoners en het project veerkrachtig maakt, niet alleen vandaag, maar ook in de toekomst…
Dit project onderscheidt zich door een coherente integratie van oud en nieuw, waarbij het bestaande niet wordt overschreven maar geactiveerd. De tactiele materialisatie, de subtiele tectonische ingrepen en de scenografische opbouw van de ruimtes creëren een rijke en gelaagde woning. De combinatie van ruimtelijke kwaliteit, adaptiviteit en een uitgesproken architecturale taal resulteert in een hedendaagse transformatie die het bestaande in de verf zet en tegelijk nieuwe manieren van wonen mogelijk maakt.