Nieuw residentiegebouw voor Frans Masereel zet in op flexibele houtbouw en akoestisch comfort

De nieuwbouw vervangt de kunstenaarsverblijven uit de jaren 1970, die zowel bouwtechnisch als functioneel niet langer voldeden aan de hedendaagse noden. Het nieuwe gebouw biedt meer flexibiliteit voor de uiteenlopende gebruikersgroepen die jaarlijks in residentie verblijven en is ontworpen met het oog op een toekomstbestendige, aanpasbare en comfortabele verblijfomgeving.

Flexibele opbouw

Jaarlijks ontvangen de kunstenaarsresidenties van Frans Masereel ongeveer 60 kunstenaars, onderzoekers, critici, academici en studenten. Zij verblijven er tijdelijk om in een inspirerende, landelijke omgeving aan hun artistieke of academische praktijk te werken. De bestaande verblijven waren oorspronkelijk opgevat als compacte vakantiehuisjes en boden onvoldoende mogelijkheden om de diversiteit aan residenten en groepssamenstellingen te huisvesten.

Het nieuwe residentiegebouw speelt daarop in met een flexibele opbouw. De individuele verblijfsruimtes bevinden zich op de verdiepingen en zijn zo georganiseerd dat in elke wooneenheid op de hoeken polyvalente ruimtes ontstaan met zicht op de omgeving.

Constructief steunt het gebouw op primaire houten draagbalken die overspannen tussen een centrale CLT-kern en drie stalen buitenringen. De CLT-kern omvat de badkamers rond een centrale leidingenkoker. Doordat zowel de binnenwanden als de gevels niet-dragend zijn, kunnen de verdiepingen onafhankelijk van elkaar worden ingedeeld en aangepast aan toekomstige behoeften.

Houtbouw vraagt doordachte akoestische oplossingen

Binnen het circulaire ontwerp kreeg hout een prominente plaats. Die materiaalkeuze bracht echter specifieke akoestische uitdagingen met zich mee, zeker omdat bewust werd afgezien van traditionele beton- en chapelagen. De akoestische studie van SonIQ vormde dan ook een belangrijk onderdeel van het ontwerpproces.

Hoewel de geldende akoestische eisen relatief beperkt waren, werd bewust gestreefd naar een hoger comfortniveau, vergelijkbaar met dat van kwalitatieve meergezinswoningen. De rust en privacy van de residenten stonden hierbij centraal.

Combinatie van materialen en detaillering

Om zowel lucht- als contactgeluid te beperken, werd gekozen voor een zorgvuldig opgebouwde vloer- en wandopbouw. Er werden onder andere linoleum, dubbele gipsvezelplaten, kokosvezelplaten, isolatie tussen de houten balken en houtwolcementplaten gecombineerd om de gewenste akoestische prestaties te realiseren.

Daarnaast ging bijzondere aandacht naar de detaillering van de aansluitingen tussen de verschillende bouwonderdelen. Overgangen tussen vloer en wand, gevel en vloer of andere constructie-elementen kunnen immers geluidsbruggen veroorzaken. Door deze aansluitdetails zorgvuldig uit te werken, kon de beoogde akoestische prestatie ook in de praktijk worden gerealiseerd.