STEEN & BEEN. BIG meets Escher (Filip Canfyn)
Onze huiscolumnist Filip Canfyn laat zich, tenzij in zeer beperkte kring, weinig betrappen op openlijk gejuich over architectuurobjecten. In tegenstelling tot andere topics kan hij zich bedwingen: hij moet niet per se de gekunstelde criticus uithangen. Deze week echter kan hij een decibelrijke “WOW!” niet onderdrukken. Hij vraagt nu al vergiffenis aan de ware smaakpolitie.
Escher was een tovenaar met trappen, die tegelijkertijd konden stijgen en dalen. Meer woorden hoeft dit grafisch genie niet. Bjarke Ingels van BIG kwam dan weer met Julien De Smedt op het lumineuze idee om een woontoren en een parkeervolume niet naast maar op elkaar te plaatsen. De appartementen lopen in de buitenschil trapsgewijs van boven naar het maaiveld met een waterval van terrassen. Deze 33.000 m² pure architectuurpower aan de rand van Kopenhagen kreeg de naam ‘Mountain Dwellings’ (2008).
Nu heb ik ‘BIG meets Escher’ gezien, weliswaar alleen in de internationale vakpers, dus ik kan mij vergissen. In Indore (India) hebben Sanjay Puri Architects dit jaar een universiteitscampus van 31.000 m² opgeleverd. Ook hier verloopt het gebouw gradueel van 28 naar nul meter, zodat een volledig betreedbaar dak ontstaat met 463 platformen, die allenmaal met simpele trappen verbonden worden. Dit auditorium onder de blote hemel kan plaats maken voor 9.000 studenten. Een binnenstraat kronkelt diagonaal op het gelijkvloers tussen alle ruimten, vides en verdiepingen zodat circulatie meer dan avontuurlijk wordt. Nog straffer dan deze volumerijkdom is de energie-efficiëntie en klimaatduurzaamheid van dit wonder dankzij de architectuur en de gebruikte traditionele bouwtechnieken: een minimum aan kunstlicht en airco is nodig hoewel het daar gedurende zeker acht maanden meer dan 30°C wordt.
Google je gek met Indore Sanjay Puri en geniet van de beelden, de kleuren, de schaduwen, de trappen. WOW!