EXPO. Designing Childhood: een geschiedenis van design voor kinderen (Design Museum Brussels)
-
© Design Museum Brussels – Liophotography
-
© Design Museum Brussels – Liophotography
-
© Design Museum Brussels – Liophotography
In het Design Museum Brussels kun je tot 20 september terecht voor Designing Childhood, een tentoonstelling die onderzoekt hoe design voor kinderen in de twintigste eeuw evolueerde van een nichepraktijk tot een volwaardig ontwerpdiscours. De expo, die tot stand kwam in samenwerking met het Centre Pompidou, brengt meubels, objecten en ontwerpen samen die tonen hoe veranderende ideeën over opvoeding, wonen en onderwijs zich vertaalden in vormgeving. Daarbij staat niet alleen het object centraal, maar ook de manier waarop de positie van het kind in de samenleving geleidelijk veranderde.
Kindermeubilair blijkt in de expo veel meer dan een verkleinde versie van volwassen design. Ontwerpers gebruikten het als experimenteerruimte voor nieuwe materialen, productietechnieken en ergonomische inzichten. De tentoonstelling laat zien hoe kinderen vanaf de twintigste eeuw steeds minder als “kleine volwassenen” werden beschouwd en hoe hun leefwereld een eigen plaats kreeg binnen het interieur. Speelsheid, flexibiliteit en gebruiksgemak worden daardoor belangrijke ontwerpprincipes die doorheen de hele tentoonstelling terugkeren.
Belgische accenten binnen een internationaal verhaal
Het Design Museum Brussels vult het internationale perspectief van het Centre Pompidou aan met een sterke focus op Belgische ontwerpers en producenten. Zo ontstaat een dialoog tussen Franse en Belgische designgeschiedenis, van de kinderkamers van Pierre Chareau tot ontwerpen van Sylvie Feron en Jules Wabbes. Ook schoolmeubilair krijgt een prominente plaats, met werk van onder meer Jean Prouvé en Arne Jacobsen, die functionaliteit koppelden aan vernieuwende constructies en materialen.
De tentoonstelling maakt bovendien duidelijk hoe elke periode haar eigen visie op kindvriendelijk design ontwikkelde. In de naoorlogse jaren lag de nadruk op rationeel en duurzaam meubilair, terwijl de jaren zestig kleur, kunststoffen en lichte structuren introduceerden. De opkomst van pop-esthetiek en industriële kunststofproductie zorgde toen voor meubels die speelser, mobieler en informeler waren dan ooit tevoren. Daardoor weerspiegelt Designing Childhood niet alleen de geschiedenis van design, maar ook bredere maatschappelijke evoluties.
Van pedagogie tot ecologie
Naast historische stukken besteedt de tentoonstelling aandacht aan hedendaagse ontwerppraktijken waarin ecologie, inclusiviteit en educatie centraal staan. Een voorbeeld daarvan is de Charlie-stoel van het Belgische duo ecoBirdy, vervaardigd uit gerecycleerd plastic. Daarmee toont het museum hoe actuele ontwerpers opnieuw nadenken over de relatie tussen kinderen, materialen en leefomgeving. Het kind wordt daarbij niet enkel gezien als gebruiker, maar ook als onderdeel van een bredere sociale en ecologische context.
Rond de tentoonstelling lanceert het Design Museum Brussels samen met BNA-BBOT ook een podcastreeks over Brusselse designfiguren, waarvan de eerste aflevering gewijd is aan Marie Paquay Wabbes. Daarnaast verschijnt een drietalige publicatie met iconische voorbeelden van kindermeubilair uit de twintigste eeuw. Via de ramen van het museumdepot krijgen bezoekers bovendien een blik op extra stukken uit de collectie, met bijzondere aandacht voor design voor baby’s. Zo strekt Designing Childhood zich uit voorbij de tentoonstellingszalen en wordt ook het onderzoek en verzamelwerk achter het museum zichtbaar.
