SCHERPGESTELD. Germán Bourgeat: “Elke millimeter in het kader kan de betekenis van een foto volledig veranderen”

  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image

Met de nieuwe rubriek Scherpgesteld zet Architectura architectuurfotografen in de kijker die met hun beelden mee bepalen hoe we gebouwen zien en begrijpen. Hoe kijken zij naar architectuur? Wat maakt een beeld voor hen sterk? In deze reeks beantwoorden Belgische fotografen tien vaste vragen over hun parcours, hun werkwijze en hun visie op het vak. Vandaag maken we kennis met Germán Bourgeat. Na een jarenlang assistentschap in Italië brengt hij een internationale blik naar de Belgische architectuur. In zijn werk streeft hij ernaar om materialen voelbaar te maken en de persoonlijkheid van een project te onthullen, steeds op zoek naar beelden die een blijvende indruk achterlaten.

Hoe ben je in de (architectuur)fotografie terechtgekomen?

Al sinds mijn jeugd was ik meer geïnteresseerd in het fotograferen van objecten en materialen dan van mensen. Rond mijn twintigste zei iemand dat dit eigenlijk architectuurfotografie was, ik wist toen nog niet dat fotografie zoveel verschillende richtingen had.

Zo leerde ik een ervaren architectuurfotograaf kennen, Andrea Martiradona. Ik ontmoette hem toevallig in een showroom waar hij aan het fotograferen was. Ik raakte met hem aan de praat en hielp hem met een lens uit zijn tas. Daarna vroeg hij of ik zijn assistent wilde worden. Dat heb ik drie jaar gedaan. In die periode heb ik niet alleen veel over fotografie geleerd, maar ook over het leven.

Wat spreekt je het meest aan in het fotograferen van architectuur?

Wat mij het meest aanspreekt in architectuurfotografie is het voelen van de materialen via het beeld en het ontdekken van de persoonlijkheid van een project. Elke millimeter in het kader kan de betekenis van een foto volledig veranderen, en dat vind ik er zo interessant aan.

Op welke eigen reportage of project ben je het meest fier en waarom?

Ik ben het meest fier op mijn eerste reportage in België, kort na mijn verhuis. Ik heb die zelf voorgesteld omdat ik ergens opnieuw moest beginnen. Het ging over het huis van kunstenares Sofie Muller. In ruil kreeg ik een uniek kunstwerk van haar.

Wat maakt een gebouw volgens jou interessant om te fotograferen?

Een gebouw is voor mij interessant om te fotograferen wanneer het iets anders is dan het standaardwerk. Wanneer het geen herhaald of “mainstream” project is, maar wanneer iemand durft om anders te denken en iets origineels te creëren.

Welke architectuurprojecten hebben je de laatste jaren bijzonder geïmponeerd?

De Sint-Annakerk van Bressers Architecten heeft me de laatste jaren sterk geïmponeerd, ook al is het project nog in uitvoering.

Welke architecten of bureaus maken volgens jou vandaag bijzonder sterke architectuur?

Bressers Architecten vind ik vandaag een heel sterk bureau. Ze zijn gespecialiseerd in erfgoed en weten bestaande gebouwen op een heel respectvolle en tegelijk creatieve manier te herwerken. Ze doen echt interessante projecten waarbij ze het verleden en het heden mooi met elkaar verbinden.

Welke fotografen hebben jouw blik op architectuurfotografie sterk beïnvloed?

Johnny Umans en Tim Van de Velde. Ik ben een grote fan van Johnny Umans, zowel als fotograaf als persoon. Het werk van Tim Van de Velde leerde ik kennen in mijn eerste maanden in België, en dat heeft meteen een sterke indruk op mij gemaakt.

Wat maakt volgens jou het verschil tussen een correcte architectuurfoto en een echt sterke architectuurfoto?

Een correcte architectuurfoto laat je denken: “aha, oké, dat klopt.” Alles is technisch juist, maar kan ook heel saai zijn. Een sterke architectuurfoto geeft eerder een wow-gevoel en blijft hangen, zelfs als niet alles perfect of logisch is.

Welke gouden tip zou je willen meegeven aan aspirant-architectuurfotografen?

Maak geen foto’s enkel om ze te tonen, maar blijf trouw aan jezelf. Neem jezelf en je werk niet te serieus; je bent niet wat je doet. Calm down!

Hoe heb je doorheen je loopbaan als architectuurfotograaf de Belgische architectuur zien evolueren?

Ik woon nog niet zo lang in België, dus ik wil mij hier voorlopig nog niet echt over uitspreken.

  • Deel dit artikel

Onze partners