STEEN & BEEN. Be(s)laggelijk (Filip Canfyn)

Tussen 2016 en 2025 is de dagelijkse toename van het ruimtebeslag weliswaar gedaald van 5 ha naar 3,8 ha maar die 3,8 ha werd al bereikt in 2022. Dan wordt de kans wel zeer klein dat we tussen 2026 en 2040 van 3,8 ha zouden dalen naar 0 ha, wetende dat de eerste daling altijd de makkelijkste is …

Deze bevestiging van overmatig ruimtebeslag heeft uiteraard riskante gevolgen: meer kans op overstromingen én waterschaarste, minder duurzame ruimtelijke ontwikkeling, meer negatieve impact op milieu en natuur, minder landbouwgronden, meer auto-afhankelijkheid, minder weerstand tegen hitte, …

De Standaard werkt op 20 juni verder op dit rapport en formuleert rake stellingen. Als je al Europees koploper ruimtebeslag én verharding bent en je kan je ruimtebeslag niet intomen of je blijft je verharding op de verkeerde plekken leggen, dan kom je als Vlaamse regering je eigen belofte uit 2016 (nul komma nul bijkomend ruimtebeslag in 2040) niet ernstig: “Die fameuze bouwshift is stilaan een politiek monster van Loch Ness: er wordt veel over gesproken, maar niemand heeft het al gezien.”

Pijnlijk wordt de top tien, die De Standaard maakt van de superverharders en van de superontharders. Zes van de tien slechtste leerlingen zijn oostelijke randgemeenten van Antwerpen, waarvan er twee zelfs nu al meer dan 80% ruimtebeslag tellen (Mortsel en Edegem). Zes van de tien beste leerlingen zijn dan weer westelijke randgemeenten van Brussel. Die bewijzen dat bezorgdheid rond ruimtebeslag niet mag ophouden bij sympathieke onthardingsprojecten, die onvoldoende effect hebben.

Voor het zomerreces wil Jo Brouns het Beleidsplan Ruimte Vlaanderen op de regeringstafel krijgen. Loch Ness zal er wellicht weer prominent de honneurs mogen waarnemen. Niet alleen de Schotten kunnen nu beter weten …